do computers die of old age?

short answer : δυστυχώς ναι, κύριες\κύριοι..

Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα, ούτε καν τα ηλεκτρονικά. “Οι άνθρωπο πιστεύουν πως τα ηλεκτρονικά εξαρτήματα δε γερνούν ποτέ.” – Bianca Schroeder, computer scientist at the University of Toronto. Χωρίς κινούμενα μέρη, τα ηλεκτρονικά πράγματι, φαίνεται να είναι απίθανο να φθαρούν. Ωστόσο, ακόμα και μια τυπική λειτουργική μονάδα μνήμης, που περιλαμβάνει κάτι παραπάνω από έναν πυκνωτή και ένα τρανζίστορ, μπορεί να αρχίσει να “τρέμει”. Τα περισσότερα εξαρτήματα λοιπόν ενός υπολογιστή όντως θα εμφανίσουν κάποια στιγμή σημάδια γήρανσης.

Παρόλα αυτά, οι ειδικοί φαίνεται να γνωρίζουν λίγα, ακόμα, σχετικά με τη ζωή των εξαρτημάτων. Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία, παραδέχονται.. και πράγματι, αρκεί να σκεφτεί κανείς πως οι χρήστες δεν κρατούν τόσο πολύ τους υπολογιστές τους up and running, ούτως ώστε να μάθουμε πότε τελικά ξεκινά η αρχή του τέλους ή πότε τελικά θα “πεθάνουν”. Σύντομα θα βγει το νέο μοντέλο, αργά ή γρήγορα κάποιος χρήστης θα θελήσει να το προμηθευτεί. Επίσης, δε χρειάζεται να αναφέρουμε πως και οι ίδιοι οι κατασκευαστές αποφεύγουν την ανακοίνωση των ποσοστών αποτυχίας από τους ελέγχους και τα crush tests που γίνονται μέσα στις εγκαταστάσεις τους, πριν την κυκλοφορία του οποιοδήποτε νέου προϊόντος. “Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πως συμπεριφέρονται τελικώς αυτά τα εξαρτήματα στο -πεδίο της μάχης-” σύμφωνα με τη Schroeder. Το περιβάλλον δοκιμών του εργαστηρίου, είναι απείρως διαφορετικό σε σχέση με το φυσικό περιβάλλον, τη συσσώρευση της σκόνης του πραγματικού κόσμου, καθώς και από αμέτρητους άλλους παράγοντες.

Λίγα στοιχεία είναι γνωστά τελικώς.. Το 2014, ένας μηχανικός λογισμικού (Brian Beach) δημοσίευσε στατιστικά στοιχεία για την αξιοπιστία της Backblaze, μια εταιρεία αποθήκευσης δεδομένων που τρέχει 35.000 μονάδες δίσκου ανά πάσα στιγμή. Βρήκε ότι περίπου το 5% των δίσκων της επιχείρησης αποτυγχάνουν στους πρώτους 18 μήνες, που πιθανότατα να οφείλεται σε ελαττωματική κατασκευή εξαρχής. Κατά το προσεχές ενάμισι έτος, οι επιζήσαντες δίσκοι έχουν ένα ποσοστό αποτυχίας της τάξης του 1,4%. Και ύστερα από τρία χρόνια χρήσης, οι δίσκοι που επιβιώνουν τελικά, αποτυγχάνουν σε ποσοστό άνω του 11% σε ετήσια βάση.

Ειδικοί στο χώρο της εκτίμησης της αξιοπιστίας των εξαρτημάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών αποκαλούν το φαινόμενο αυτό “καμπύλη μπανιέρας”, λόγω των διογκωμένων τιμών αποτυχίας στο “νηπιακό” στάδιο αλλά και στην “τρίτη” τους ηλικία (σε ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό εδώ). Η καμπύλη ισχύει μόνο για τους σκληρούς δίσκους καθώς διαθέτουν, όπως γνωρίζουμε, κινούμενα μέρη. Αλλά επίσης και το λογισμικό μπορεί να αποδειχθεί “γερασμένο” και προβληματικό κάποια στιγμή. Οι web browsers εμφανίζουν “διαρροές” μνήμης κατά την πάροδο του χρόνου, και τα συχνά χρησιμοποιούμενα συστήματα αρχείων παρέχουν λιγότερο αποτελεσματική και γρήγορη πρόσβαση στα δεδομένα του χρήστη.

Τέτοια γήρανση οπωσδήποτε δε μπορεί να οδηγήσει σε οριστικό θάνατο, για παράδειγμα, ένας χρήστης μπορεί να είναι σε θέση να “αναζωογονήσει” το σύστημα επανεκκινώντας το, αλλά δε μπορεί να αποφύγει το “σύρσιμο” του υπολογιστή από ένα σημείο και μετά ακόμα και στα πιο απλές διεργασίες που εκτελούσε κάποτε αμέσως. Σε κάποιο σημείο, το σύστημα θα ξεκινήσει εμφανώς να αποτυγχάνει..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s